Bez kategorii

Nowi katechiści

 

Dobiegł końca czas 3 tygodniowego przygotowania. Wszyscy uczestnicy udadzą się do swoich wiosek by tam na co dzień być prawdziwymi świadkami wiary. Uczestnicy z cyklu 1 i 2 przyjadą znowu za rok, by kontynuować kolejny etap. A uczestnicy 3 cyklu zakończyli 3 letni czas przygotowań. Teraz już wszystko w ich rękach, jak będą rozwijać swą przygodę z Bogiem.

DSCF4359

Ostatni dzień to czas na uporządkowanie miejsc z których korzystaliśmy.

DSCF4294

Po południu zjedliśmy pożegnalna kolację.

DSCF4364

Podczas eucharystii, dziękowaliśmy Bogu za nowych 12 katechistów.

DSCF4522

Młodzież od duchowych rodziców, przyjęła naszyjniki z krzyżem, by zawsze towarzyszył im w ich pracy ewangelizacyjnej.

DSCF4532

Po mszy oczywiście była też dyskoteka. Do późnych godzin wieczornych.

Bez kategorii

Radość wiary

Pobyt w wiosce Santa Cruz to interesujące doświadczenie ewangelizacyjne. Byliśmy tam, by głosić Dobra Nowinę dzieciom i dorosłym. Którzy na co dzień nie mogą uczestniczyć we mszy świętej. W wiosce jest animator, który na ile to możliwe, stara się przewodniczyć modlitwom i przygotowuje dzieci do sakramentów świętych. Niestety ze względów  na wykonywaną pracę, często jest nieobecny. Dlatego tak ważne jest przygotowanie jak największej liczby katechistów. A tę pracę trzeba zacząć już wśród najmłodszych.

DSCF4173

Dużo radości zarówno dzieciakom, jak i nam przyniosły katechezy.

DSCF4117

Była wspólna nauka piosenek religijnych. Które zawierały dużo informacji zaczerpniętych z Pisma Świętego. Dzieciaki w mig nauczyły się: kim jest Maryja, kto to Duch święty, co zawdzięczamy Bogu Ojcu, który stworzył wszystko co nas otacza, kto ukochał nas miłością bez granic i oddał za nas życie na krzyżu.

DSCF4025

Katechiści uczyli dzieci znaku krzyża świętego. Wspólnie malowali obraz krzyża, który dzieci po katechezie miały zawiesić w swoich pokojach w domach.

DSCF4038

Nie zabrakło wspólnych tańców i różnego rodzaju zabaw, zarówno religijnych jak i sprawnościowych.

DSCF4215 (2)

Dużo satysfakcji daje, gdy widzi się dzieciaki uśmiechnięte i podążające za nami krok w krok. Już z samego rana stały za oknem, czekając aż się obudzimy o 6.30. I nie opuszczały nas do późnych godzin wieczornych. Tu to znaczy do 20.00.

DSCF4168

W Polsce pewnie w wielu parafiach dobiegła już końca wizyta kolędowa. Tu na odwiedziny w domach zawsze jest dobry czas. Bez względu na porę roku. Takich wizyt nie może zabraknąć podczas każdej wizyty w wiosce. Choć domy są oddalone od siebie i trzeba do nich docierać idąc po kostki, albo kolana w błocie, niosą wiele radości wszystkim.

DSCF4106

Była oczywiście również wspólna celebracja eucharystii. Choć, jak to często bywa, w godzinie kiedy chcesz odprawić msze, zaczyna lać. Nie pozostaje nic innego, jak czekać z mszą aż przestanie. Tu jak pada nikt nigdzie nie wychodzi. Siedzi w domu. Po deszczu ci, którzy maja najbliżej docierają jak słyszą śpiew, ale mieszkający dalej nie. Bo niewiedzą, kiedy będzie msza. Taka jest specyfika pracy w wioskach.

DSCF4140

Ubogaceni nowym pięknym doświadczeniem wróciliśmy do centrum na zakończenie kursu.

DSCF4238

 Jak zawsze więcej w galerii.

Bez kategorii

Santa Cruz

 

DSCF4223

By robić coś dobrze, nie wystarczy sama teoria. Potrzebna jest praktyka. Dlatego przyszli katechiści podzieleni na grupy udali się do różnych wiosek. By tam wprowadzić w czyn wszystko to, czego się nauczyli w centrum katechetycznym. Do każdej grupy przydzielony był ksiądz. Ja zostałem dołączony do grupy udającej się do wioski Santa Cruz- Święty Krzyż. Nad rzeką Napo. Łódź, która po nas przypłynęła okazała się być za mała dla dwóch grup, które płynęły w górę rzeki. Ponieważ pogoda nas nie rozpieszczała. Lało całe przedpołudnie. Część mojej grupy popłynęła, ukryta pod plandekom.

DSCF4001

Ja postanowiłem zaczekać na drugą łódkę. Choć i tak już byłem przemoknięty. Miałem nadzieje, że jak przypłynie, nie będzie lać. I rzeczywiście tak było. Po 4 godzinach, gdy łódź przypłynęła nie padało.

Po przybyciu na miejsce w rozmowie z szefem i z przedstawicielami wioski ustaliliśmy cel i program naszej kilkudniowej wizyty.

DSCF4215

Tak się pięknie złożyło, że każdego 22 dnia miesiąca, odbywają się wspólne prace, nad utrzymaniem porządku w wiosce. Tym razem było to koszenie trawy. Wszyscy o 6.30, zgromadzili się do wspólnej pracy.

DSCF4004

Ucieszyłem się, bo akurat w koszeniu trawy jestem dobry. Mam wprawę, przecież nie raz robiłem to na parafii w Radomsku, gdzie pracowałem. Niestety sprzęt okazał się być  trochę inny. Zamiast kosiarki czy kosy była maczeta. W dodatku mi została przydzielona wersja dla dzieci. Krótsza w porównaniu do innych.

DSCF4009

Dla wspólnego bezpieczeństwa, postanowiłem uczyć się władać maczetą w pewnej odległości od innych. Było przy tym dużo śmiechu. Wiadomo z kogo. Ale nie wiadomo z jakich przyczyn, moja maczeta nie cięła najlepiej. Jednak z biegiem czasu szło mi coraz lepiej. Szef wioski dobrze ocenił moją pracę i uniknąłem 24 godzinnego aresztu, który grozi między innymi tym, którzy wymigują się od pracy.

DSCF4206

Po pracy zawsze musi być czas na odpoczynek. Spędzony na wspólnym śpiewie i tańcach.

DSCF4048

Wioska, do której dotarliśmy była bardzo uboga. Ludzie żyją z tego co uda im się wyhodować, złowić lub upolować.  Do codziennych posiłków należą banany. We wszelakich wersjach. Na śniadanie banany do picia przetarte z wodą i mlekiem, bo przywieźliśmy mleko ze sobą, na obiad Banany w całości, gotowane z ryżem, na kolację banany ugotowane, następnie rozdrobnione i zmieszane z cebula i olejem, albo banany w plastrach smażone na głębokim tłuszczu. Po tych posiłkach można mieć bananowe sny.

DSCF4200

Ale ludzie są szczęśliwi. A co ważniejsze mają otwarte dla innych serca. Czego doświadczaliśmy każdego dnia.

Więcej w galerii.

Bez kategorii

Centro Catequistico

W naszym wikariacie, w którym brakuje osób pracujących na chwałę Bożą, duży nacisk kładzie się na kształcenie katechistów świecki. To oni w swoich społecznościach mają być tymi, którzy przewodniczą modlitwom i dbają o chrześcijańskiego ducha w wioskach w których żyją.

DSCF3521

W tym celu na 3 tygodnie grupa młodych ludzi z różnych wiosek przypłynęła do Indiany. Miejscowości, która jest stolicą naszego wikariatu. Oczywiście nie mogło zabraknąć też mnie i Tomka. Poznajemy bowiem ten wikariat i modele pracy duszpasterskiej w tym rejonie.

DSCF3099

Centrum katechetyczne, to czas by samemu zbliżyć się do Boga i nauczyć się Nim dzielić z innymi.

DSCF3269

Pierwszy cykl zajęć poświęcony jest poznaniu tradycji, kultur i języków, których jest tu wiele. Była nauka podstawowych słówek,

DSCF3337

piosenek,

DSCF3822

tańców,

DSCF3731

robienia masek.

DSCF3434

Nie zabrakło też mitów, które często niosły ciekawe przesłania. Dla przykładu przedstawię jeden z nich:

Był mężczyzna piękny, miał minus że płakał. Gdy dorósł ojciec postanowił wydać go za córkę innego curaki – wodza wioski. Ta nie chciała. Znała go, że płacze. Ale ostatecznie się zgodziła. Ten przestał płakać był szczęśliwy. Ale zaczął się rozglądać za innymi panienkami. Córka pożaliła się ojcu. Ten przygotował mu dużo pracy. I wtedy, gdy ten pracował córka się spakowała. Gdy wrócił z pracy zastał dom pusty, nie było obiadu. Zamienił się w ptaka już nie pamiętam jego nazwy. I na nowo zaczął płakać. Jako ten ptak. Tym razem z tęsknoty za żoną. Że znowu jest sam. to tak dla polskich dżentelmenów.

Panie i Gabriel w kuchni przygotowywały regionalne pyszności.

DSCF3014

Po których trzeba było wypacać zbędne kalorie.

DSCF3405

Na zakończenie tygodnia kulturalnego. Nie mogło zabraknąć miejscowych zwyczajów. W tym celu młodzież udała się do lasu po palmę. I ze śpiewem na ustach przez całe miasteczko, wrócili do ośrodka by ją ozdobić. Końcowy efekt przypomina, palmy wielkanocne znane w naszym kraju. Ozdabianie trwało ok. 2 godz. Nieustannie towarzyszyła im muzyka. Lokalny zwyczaj, zaleca przy tej okazji tarzać się w błocie, oblewać nim i tańczyć wokół palmy. Nazywa się to tumbada de la umsha. Na szczycie umieszcza się woreczki z prezentami. Na drugi dzień odbywa się jej ścinanie.Gdy palma upadnie, każdy chce zdobyć choć jeden. Ten, który zada ostatnie cięcie, za rok musi zorganizować postawienie nowej palmy i prezentów na nią.

[000034]

Inna grupa do momentu aż tamci wrócą z palmą z lasu  przygotowuje na pierwszy i drugi dzień masato ze słodkiej  juki.

Jak pisałem to czas też modlitwę a więc wspólne eucharystie,

DSCF3266

modlitwy i kręgi biblijne.

DSCF3420

 

Więcej w galerii.